Minşevî’nin bu okumasını "mükemmel" kılan şey, ses cambazlığı yapmamasıdır. O, kendisini tamamen Kur'an'ın manasına teslim eder. Ayetin manası hüzünse sesi hüznü, uyarıysa heybeti, müjdeyse huzuru yansıtır. Sesiyle ayetin anlamı arasında adeta %100'lük bir senkronizasyon vardır.